Dokumentacja

Agenci

obop traktuje agentów AI jak pełnoprawnych użytkowników, którzy są celowo ograniczeni. Ta strona opisuje model; kolejne pokazują, jak skonfigurować agenta.

Model agenta ​

Agent to wszystko, co działa w obop za pomocą tokenu agenta: klient MCP, taki jak Claude Desktop lub Cursor, skrypt wywołujący REST API albo wiersz poleceń. Agenci pracują na tych samych rekordach i za pomocą tych samych poleceń co ludzie. Bezpieczeństwo zapewniają cztery zasady.

  1. Ograniczony zakres. Token agenta zawiera listę grup uprawnień (jego zakresy). Może tylko zawęzić to, co wolno jego właścicielowi, nigdy tego nie poszerza. Prośba o grupę, której właściciel nie posiada, zostanie odrzucona.
  2. Maskowanie. Dane osobowe wracają jako stałe tokeny zastępcze, takie jak EMAIL_1. Pola finansowe, kadrowe i należące do szczególnych kategorii danych są wstrzymane. Agent nadal może wnioskować o rekordach i przekazywać tokeny z powrotem, ale nigdy nie widzi prawdziwych wartości. Zobacz Tokeny maskujące.
  3. Proponuj, nie zatwierdzaj. Agent może uruchamiać zwykłe akcje w ramach swoich zakresów, ale w przypadku wszystkiego, czego nie da się cofnąć (księgowanie faktury, płatność, zwrot, wysyłka, publikacja, usunięcie), może jedynie zaproponować. Serwer zwraca identyfikator planu i niczego nie zmienia. Zatwierdza człowiek. Zobacz Pętlę zatwierdzania.
  4. Jedne drzwi. REST, MCP i CLI przechodzą przez jeden dyspozytor, więc agent ma dokładnie te same uprawnienia, maskowanie i zatwierdzanie niezależnie od sposobu połączenia.

Trzy sposoby połączenia ​

InterfejsUżyj, gdyStrona
MCP przez stdioKlient MCP (Claude Desktop, Claude Code, Cursor, VS Code, Windsurf i inne) ma wywoływać obop jako narzędzia.Połączenie przez MCP
RESTSkrypt lub usługa wywołuje punkty końcowe HTTP.Korzystanie z REST API
CLIPowłoka lub zadanie cron wywołuje obop call.Korzystanie z CLI

Konfiguracja w pięciu krokach ​

  1. Zdecyduj, co agent ma robić i jakich grup do tego potrzebuje. Im mniej, tym lepiej.
  2. Utwórz token agenta tylko z tymi zakresami.
  3. Połącz agenta przez MCP, REST lub CLI.
  4. Wypróbuj nieszkodliwy odczyt, potem zmianę wymagającą zatwierdzenia i zatwierdź ją jako człowiek.
  5. Przeczytaj Dobre praktyki bezpieczeństwa, zanim przekażesz token czemukolwiek, co działa bez nadzoru.

Co istnieje dziś, a czego jeszcze nie ma ​

  • Gotowe: tokeny o ograniczonym zakresie, maskowanie i przywracanie, plany zatwierdzania, MCP przez stdio, REST i CLI.
  • Jeszcze niegotowe: transport MCP przez HTTP (zdalny) z OAuth, więc instancji hostowanych nie można jeszcze osiągnąć przez MCP; ekran do tworzenia i unieważniania tokenów agentów; lista oczekujących zatwierdzeń w interfejsie. Tokeny agentów nie wygasają i nie ma jeszcze polecenia do ich unieważniania. Przypominamy o tym w miejscach, w których ma to znaczenie.

Gotowe prompty i przepływy znajdziesz w Przykładowych przepływach pracy, a gdy coś nie działa, zajrzyj do Rozwiązywania problemów.